Uwaga
Serwis Wedariusz jest portalem tematycznym prowadzonym przez Grupę Wedamedia. Aby zostać wedapedystą, czyli Użytkownikiem z prawem do tworzenia i edycji artykułów, wystarczy zarejestrować się na witrynie poprzez złożenie wniosku o utworzenie konta, co można zrobić tutaj. Liczymy na Waszą pomoc oraz wsparcie merytoryczne przy rozwoju także naszych innych serwisów tematycznych.

Antoni

Z Wedariusz, słownik
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni (język polski)

wymowa:
?/i, IPA[ãnˈtɔ̃ɲi], AS[ãntõńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Antoni w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Antoni i jestem księdzem z Częstochowy.
(1.1) 12 i 17 stycznia oraz 5 lipca przypadają imieniny Antoniego.
(1.1) Panie Antoni, proszę nas jutro odwiedzić.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Antoni • brat / kuzyn / wujek / dziadek Antoni • mężczyzna imieniem (o imieniu) Antoni • święty / błogosławiony Antoni • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Antoni • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Antoni • otrzymać / dostać / przybrać imię Antoni • dzień imienin / imieniny Antoniego • na Antoniego (o dniu)
synonimy:
(1.1) zdrobn. Antek, Antoś, Tosiek, Tonek; gw. gór. reg. kiel. Jantek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Antonin mrz, Antonina ż, Antoniowa ż, Antoniówna ż, Antoniostwo lm mos, antoninka ż, reg. śl. Antonik mos, reg. śl. Antoniczek mos
war. Antonin mos, Antoniusz mos
zdrobn. Antek mos, Antoś mos, Tosiek mos, Tonek mos
gw. gór. reg. kiel. Jantek mos
forma żeńska Antonia ż
przym.
gw. przest. Antoniowy[1][2], Antoninowy[1][2]
związki frazeologiczne:
choroba św. Antoniego
przysłowia: ani Antoni na morzu wiatru nie dogonikto na świętego Antoniego sieje tatarkę, sto miarek zbierze za miarkęna święty Antoni bydło się gzi i gonina święty Antoni pierwsza się jagódka zapłoniświęty Antoni od zguby broniżytko na Antoni kwiat najtęższy goni, a w górach na Wita dopiero zakwita
etymologia:
(1.1) łac. Antonius[3][4] (Antonii – nazwa jednego z rzymskich rodów) → pochodzący z rodu Antoniuszów; przedstawiciel rodu Antoniuszów
uwagi:
(1.1) por. Antonin • Antoniusz
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
  3. Hasło Antoni w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4, s. 49.
  4. Polskie nazwy własne. Encyklopedia pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Kraków 2005, s. 108.

Antoni (język kataloński)

wymowa:
or. IPA[ənˈtɔni]
occ. IPA[anˈtɔni]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie Antoni
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Antonius
uwagi:
źródła: