Uwaga
Serwis Wedariusz jest portalem tematycznym prowadzonym przez Grupę Wedamedia. Aby zostać wedapedystą, czyli Użytkownikiem z prawem do tworzenia i edycji artykułów, wystarczy zarejestrować się na witrynie poprzez złożenie wniosku o utworzenie konta, co można zrobić tutaj. Liczymy na Waszą pomoc oraz wsparcie merytoryczne przy rozwoju także naszych innych serwisów tematycznych.

benewencki

Z Wedariusz, słownik
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

benewencki (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Benewentem, dotyczący Benewentu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podczas gdy kuriała panuje we Włoszech środkowych, na południu kraju powstaje tzw. pismo benewenckie drogą kaligraficznego przekształcania młodszej kursywy rzymskiej[2].
(1.1) Dostatnie i wystawne życie wśród kanoników benewenckich czy neapolitańskich coraz mniej podobało się Benedyktowi, w miarę jak dorastał, i coraz boleśniej odczuwał rozdźwięk między ewangelią a życiem[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) benewentański
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Benewent mrz
przym. benewentański
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Benewent w: Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 39.
  2. Józef Grycz, Z dziejów i techniki książki, s. 36, Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1951.
  3. Aleksandra Witkowska , Nasi święci: polski słownik hagiograficzny, s. 485, Księgarnia św. Wojciecha, 1999.